Organizacja reprezentuje stanowisko, że jeżeli pomożemy pozbawionym wolności, po zakończeniu kary, znaleźć zatrudnienie, uporządkować sferę materialno-bytową, udzielimy wsparcia prawnego, zawodowego oraz psychologicznego w naprawie spraw bieżących, to istnieje, naprawdę, duże prawdopodobieństwo, że obok nas zamieszkają przystosowani społecznie ludzie. Ułatwiając skazanemu dalsze i prawidłowe funkcjonowanie w miejscu zatrudnienia, lokalnej społeczności, a przede wszystkim – w rodzinie, powodujemy, że do społeczeństwa nie powracają osobnicy stanowiący permanentne zagrożenie dla nas, naszych rodzin i dobytku. Taki model resocjalizacji sprawdza się w systemie postpenitencjarnym Norwegii, czy Holandii, gdzie aktualnie zamyka się zakłady karne z braku sprawców przestępstw.
